Enos Kiremire

Tajny Kod Enos Kiremire

Prace rozpocz?te ponad dziesi?c lat temu mialy na celu zbadanie mo?liwo?ci istnienia porz?dku w znanych wzorach klasterów karbonylowych. Odkryto wówczas, ?e klastery karbonylowe ?ci?le odpowiadaj? szeregowi okre?lonemu przez S = 4n + q, gdzie n oznacza liczb? elementów szkieletowych w klastrze, a q jest zmienn? liczbow?. Znaj?c wzór na szereg, mo?na bylo dany wzór na klaster zaklasyfikowac do wzoru kategoryzacyjnego K* =Cy + Dz, gdzie y + z = n. Parametr Dz reprezentowal klan szeregu, a Cy rodzin? klastrów. Stosunkowo niedawno, przy pomocy liczb szkieletowych elementów reprezentowanych przez K, odkryto, ?e wewn?trzna funkcja generuj?ca dana przez R = n (K -1)+1 mo?e wygenerowac wszystkie mo?liwe fragmenty i klastry z prekursorskiego fragmentu szkieletowego skladaj?cego si? z n elementów szkieletowych. To wielkie odkrycie samoistnych funkcji generuj?cych R, generuje wszystkie mo?liwe fragmenty i skupiska, w tym wszystkie znane i nieznane stabilne skupiska chemiczne.